Planeet Mantelzorg
Sinds enige tijd proberen wij onze weg te vinden op Planeet Mantelzorg. Hoe we daar zo verzeild zijn geraakt? Nou, daar hoef je niet zo veel voor te doen hoor. Als één van je naasten ziek wordt, krijg je gratis en voor niks een enkeltje van de staat naar deze bestemming. Zonder een route beschrijving of enige handleiding, dat dan weer wel. Op onze reis richting deze planeet, kwamen we vervolgens van alles tegen. Te beginnen met de zorgen om je naaste natuurlijk, vrijwel onmiddelijk gevolgd door allerlei hoofdbrekens. Zoals het aanvragen van diverse machtigingen , voor het regelen van geld- en belastingzaken bijvoorbeeld. Of het vinden van je weg in het doolhof van de verschillende zorgsystemen. Als je pech hebt, zijn het er namelijk meerdere, met ieder een eigen wijze van inloggen. De eerste optie om in zo'n digitaal portaal te komen is natuurlijk met de digidcode van de zieke (die niet meer weet waar die code is, maar dat terzijde) .Via een QR code die je live moet komen ophalen kan ook , of erger nog, met een code die maar 24 uur geldig is.
Je krijgt op deze speciale zorgplaneet ook te maken met het overkomen van je eigen weerstanden. Wil je je naaste, wel fysiek verzorgen bijvoorbeeld?
Daarnaast word je keihard geconfronteerd met je eigen grenzen. Kun je nog ergens "nee" tegen zeggen ...of lijk je dan verschrikkelijk harteloos?
Voor je het weet, run je twee huishoudens, compleet met taxi, boodschappen- en wasservice. Oh, en natuurlijk doe je de tuin en de huisdieren er ook wel even bij. Nu je toch bezig bent...
Dat je deelneemt aan multidisciplinaire overleggen met artsen, ergotherapeuten, psychologen en andere behandelaars vinden ze op Planeet Mantelzorg ook niet meer dan normaal. Meepraten over- en meelopen met de revalidatie wordt natuurlijk van harte gestimuleerd. Dat je daarnaast nog gewoon een baan hebt waar je ook aanwezig dient te zijn, boeit dan even niet.
Op Planeet Mantelzorg dien je constant bezig te zijn met je naaste, die de beste zorg verdiend. En wie kan die beter geven dan jij? De allerliefste, allergoedkoopste zorgverlener die er bestaat.
De Staat Der Nederlanden is zo verschrikkelijk blij met jou! Het kan niet vaak genoeg worden gezegd.
Dat je dan af en toe in de knoop zit met je eigen emoties of niet zo goed raad weet met de nieuwe orde waar je in bent beland, ook daar is aan gedacht. Naasten van de zieken kunnen altijd een gesprek aanvragen met de psycholoog of het maatschappelijk werk van de instantie waar de zieke revalideert. Ze luisteren naar je, vragen hoe ze je kunnen ondersteunen en laten je vervolgens weten, dat je naaste op de wachtlijst staat voor de WMO. (De wet op de maatschappelijke ondersteuning). Ondertussen red je het vast nog wel even. Er is tenslotte nergens plek, er is te weinig zorg, je naaste heeft een te lage indicatie, etc, etc. Eigenlijk moet je heel, heel erg blij zijn dat het niet erger is dan dit.
En zeg nou zelf, het is toch prachtig zo'n zorgzame samenleving?
Is het zo een beetje duidelijk? Hier op Planeet Mantelzorg zorgen wij gewoon onvoorwaardelijk voor elkaar.
Goed hé?
Reacties
Een reactie posten