De Tour 2

Waar hebben we de afgelopen weken  naar gekeken? 
In elk geval naar bovenmenselijke inspanningen "thats for sure". Er was een tijdrit van absolute wereldklasse. Jonas Vingegaard, de kleine Deen op de fiets blies iedereen omver met zijn solo. Het was extreem goed. De foto's op de voorkant van  de Franse krant l'Equipe waarin  Jonas Vingegaard suggestief  naast Lance Armstrong werd geplaatst waren ronduit beledigend . Jonas verwierp deze vergelijking  dan ook ver van zich met de opmerking dat hij andere brandstof gebruikt dan Armstrong. Het beste antwoord dat hij kon geven  Laten we alsjeblieft   niet te lang stil staan bij die Amerikaanse dopinggebruiker uit de zwartste dagen van de tour. We mogen blij zijn dat we deze tijd achter ons hebben kunnen laten.  De laatste jaren is het echt genieten van de Tour. We keken naar een prachtige klassementsstrijd  maar ook de "gevechten" om de andere truien en de etappezeges logen er niet om. Die grote algemene wedstrijd werd enkele dagen geleden al beslist. De dag na de tijdrit zakte Pocagar door het ijs. De opname van de communicatie tussen de renners en de ploegleidersauto van UAE werd met de wereld gedeeld. Pogi liet weten " I am gone, I am dead". Hij klonk als een ruimtevaarder die wegdreef van het moederschip in het oneindige niets. Je zag Vingegaard verdwaasd achterom kijken. Waar was zijn witte schaduw gebleven. De strijd was voorbij. Een iconisch moment. Heb ik hier al eens verteld hoeveel ik van de Tour De France houd?

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Opgravingen

Afbeelding
Rondom ons huis vinden er momenteel serieuze  opgravingen plaats. Wat begon met één hardnekkige  drol die maar niet wilde doorspoelen, eindigde in een toch wel indrukwekkende bouwput. De grondwerkzaamheden leverden een wirwar van leidingen op en wat we zagen was een middeleeuwse riolering en regenafwatering , die  via allerlei pijpconstructies alle kanten   op gingen.   Uit het hol met deze technische bezienswaardigheden dook af en toe een hoofd op. Dat van mijn lief natuurlijk ,  die bezig leek te zijn  met de workout van zijn leven. Ik vluchtte daarop maar naar mijn werk, en hoopte dat het gat  opgelost zou zijn als ik weer thuiskwam.  Dat ging natuurlijk niet één twee drie. Ik zag mijn technische man regelmatig in Rodin-stand aan tafel en daardoor liep de spanning op,  en was ik benieuwd of het hele gebeuren überhaupt nog  op iets van een afvoer zou gaan lijken.  Maar ergens zo tussen de wit...
Meer lezen

War on Gaza

Afbeelding
Het is op dit moment erg rustig in Gaza, want er worden, sinds een paar weken  namelijk geen baby's meer gebombardeerd en ook  geen gijzelaars afgemaakt. Enkele weken geleden kwamen Netanyahu en Hamas tot een afspraak,  een echte  deal dit keer. Het werd  "een staakt het vuren" met de hulp van onderhandelaars uit Qatar en Amerika.  Of de wisseling van de macht in de Verenigde staten heeft bijgedragen  aan deze wapenstilstand zullen we nooit weten. Wel kunnen we  zeggen dat de benadering van het gazaconflict door  de nieuwe president op zijn minst onconventioneel te noemen is. En verder,  dat  Hamas en Netanyahu het  misschien ook  wel  nodig hadden,  dat er een onvoorspelbare leider tegenover  hen kwam te staan. We kunnen er alleen maar naar gissen. Wat we zo goed als zeker weten,  is, dat Trump beste vrienden voor altijd,   wil worden met de meeste Arabische landen. Niet uit ...
Meer lezen

De weerbots

Afbeelding
Op de boot  die we terug namen naar Kiel,  vanuit Noorwegen merkte ik dat mijn lijf moe was. Ik vocht er enorm tegen,  want ik kon best nog wel  een berg op wandelen, een heuvel opfietsen, een  paar baantjes zwemmen en zo voort. Alle dingen die we in de vakantie hadden gedaan,  die had ik nog weken vol kunnen houden, zo sprak ik mezelf toe.  Waarom ik dan zo instortte, ik had werkelijk geen idee!  De trappen op de boot strompelde ik op en af.  Dat ik op mijn stuitje was gevallen tijdens een trip naar een gletsjer probeerde ik te vergeten. Toen het schip Denemarken naderde  begon het te sputteren, waardoor ik met mijn zeer slechte evenwichtsgevoel flink begon   te zwabberen. Ik nam daarom rond 19.30 uur mijn  toevlucht tot  een reispil en  dook in het bed in de aan ons toegewezen hut. Waar ik hoopte een poosje te kunnen verdwijnen. Gelukkig was ik daarna zo'n tien uur aan één stuk onder zeil. Toch had ...
Meer lezen