Met drie fietsen in de auto vertekken Karel en ik richting Frankrijk. Met de fietsen achterop de auto bedoel je zeker? Nee je hoort het goed. In de auto. Mijn eega heeft namelijk de fietsen zo uit elkaar gehaald dat de carrosserieën en de wielen precies boven op de bagage passen. Drie fietsen? Ja voor de weg, voor ruig terrein en voor de berg. Dat is logisch hé? Dat inpakken van de wagen is trouwens een serieuze aangelegenheid waarbij Karel absoluut niet gestoord mag worden. De jaarlijkse inpakpuzzel noemt hij het. Naast de drie fietsen gaan ook zijn kussen en zijn luchtbed mee. Want Karel houdt zoals we inmiddels weten, enorm van zijn eigen spullen en slaapcomfort "Een man moet goed slapen" is nog altijd zijn credo Bij de eerste gîte waar we aankomen weet ik eigenlijk direct al hoe het met de bedden gesteld is. Ons tijdelijke onderkomen ligt namelijk op een prachtige plek in de natuur. Met een terras onder een pergola. Met een uitkijk op een dal met fruitbomen en met een eeuwenoude trompetboom als pronkstuk in de tuin. De gîte maakt deel uit van een voormalig dienstbodeverblijf gelegen bij een kasteel. Alle vinkjes voor een top verblijf kunnen worden gezet maar quess what? De bedden zijn kei- en keihard. Surprihise! "Comfort en romantiek gaan namelijk niet samen" aldus Karel , de beddenexpert.
Nadat we ons geinstaleerd hebben in ons "tiny house" is Karel al druk met zijn pompje en zijn luchtbed in de weer. Ik kijk er al niet meer van op. Dat Karel de volgende dag loopt rond te strompelen, daar kijk ik dan wel weer van op. "Mijn luchtbed is leeggelopen" jammert hij. Gelukkig heeft hij een extra luchtbed mee, Wat hij eigenlijk voor mij heeft meegenomen zodat we samen op gelijke hoogte kunnen liggen. Dahaag romantiek!
Maar als mijn prinses op de erwt gelukkig is ben ik het ook. Dus als het tweede luchtbed ook leeg loopt dan gaan we toch gewoon naar de Franse Decathlon?. We zijn inmiddels wel een week en 2 gîtes verder maar mijn lieve schat moet natuurlijk wel goed slapen om weer die berg op te kunnen. Welke berg? Die in de Provence natuurlijk, vlak bij onze laatste vakantiebestemming. " Van mij hoef je die berg niet op hoor" laat ik voorzichtig weten. Het is even stil, dan komt het antwoord dat ik eigenlijk wel verwachtte. " Natuurlijk ga ik die berg op, ik heb die drie fietsen toch niet voor niks meegenomen? " ja, en daar is dan weer geen speld tussen te krijgen.
Reacties
Een reactie posten